پرواز

در انتظار خوابم و صد  افسوس 

خوابم   به  چشم  باز نميآيد

اندوهگين   و غمزده   مي گويم

شايد  ز  روی  ناز  نمي آيد

چون  سايه گشته  خواب  و نمي افتد

در  دامهای   روشن چشمانم

 می خواند   آن  نهفته  نامعلوم

در  ضربه هاي  نبض  پريشانم

مغروق  اين جوانی  معصوم 

مغروق  لحظه های  فراموشی

مغروق  اين  سلام  نوازشبار

در بوسه  و  نگاه  و همآغوشی

 مي خواهمش  در اين  شب تنهايی

با  ديدگان   گمشده  در ديدار

  با  درد ‚ درد  ساكت  زيبايی

  سرشار ‚ از  تمامی  خود سرشار

مي خواهمش   كه بفشردم  بر  خويش

  بر  خويش     بفشرد من  شيدا  را

  بر هستيم   به پيچد ‚  پيچد  سخت

آن  بازوان   گرم و توانا  را

 در   لا بلای    گردن  و  موهايم

گردش  كند   نسيم  نفسهايش

  نوشد   بنوشد  كه   بپيوندم

  با  رود   تلخ   خويش  به دريايش

وحشي و  داغ  و پر  عطش و  لرزان

  چون  شعله هاي  سركش  بازيگر

  در  گيردم  ‚  به  همهمه ی  در گيرد

خاكسترم   بماند   در بستر

 در آسمان    روشن   چشمانش

  بينم   ستاره های  تمنا  را

 در بوسه های  پر شررش  جويم 

لذات  آتشين  هوسها  را

می خواهمش  دريغا ‚  می خواهم 

می خواهمش   به  تيره   به  تنهايی

 می خوانمش   به  گريه   به  بی تابی

  می خوانمش  به صبر ‚  شكيبايی

لب  تشنه می دود   نگهم   هر دم

  در  حفره های  شب   ‚  شب  بی پايان

  او  آن  پرنده   شايد   می گريد

  بر بام  يك ستاره   سرگردان

زيباشناسي مستقل و متمايز، واپسين ظهور فرهنگ مدرن است که با جدا کردن راه

خود از اهداف و منظور هاي جادويي_ديني شکوفا مي شود.

هر آنچه که اسطوره اي، جادويي و ديني است مي تواند خارج از اعتقاد در حوزه

زيباشناسي ماندگار باشد. يک پيوند ژرف پنهان ميان قلمرو  اسطوره اي و قلمرو

زيباشناسي وجود دارد. (ادگار مورن، هويت انساني)

Love is

being happy for the other person
when they are happy
being sad for the other person 
when they are sad
being together in good times
and being together in bad times
Love is the source of strength

Love is
being honest with yourself 
at all times
being honest with the other person 
at all times
telling, listening, respecting the truth
and never pretending
Love is the source of reality

Love is
an understanding that is so complete 
that you feel as if you are a part 
of the other person
accepting the other person 
just the way they are
and not trying to change them 
to be something else
Love is the source of unity

Love is
the freedom to pursue your own desires
while sharing your experiences 
with the other person
the growth of one individual alongside of
and together with the growth 
of another individual
Love is the source of success

Love is
the excitement of planning things together
the excitement of doing things together
Love is the source of the future

Love is
the fury of the storm
the calm of the rainbow
Love is the source of passion

Love is
giving and taking in a daily situation
being patient with each 
other's needs and desires
Love is the source of sharing

Love is
knowing that the other person
will always be with you regardless 
of what happens
missing the other person 
when they are away
but remaining near in heart at all times
Love is the source of security

ميرسد روزی که بی من روزها را سر کنی

ميرسد روزی که بی من مرگ عشق را باور کنی

ميرسد روزی که بينی خفته ام من در مزارم

ميرسد روزی که شايد بشکنی از اين شکستم

تکسوار عشق من ای ناجی احساس من

کاش ميماندی برايم کاش ميماندی برايم

چتر هارابایدبست زیرباران باید رفت

دوست را زیر باران باید دید

همه مردم شهر رازیرباران بایدبرد

وقتی بارون میاد احساس خوبی دارم فکر میکنم داری برمی گردی

بارونو دوست دارم هنوز چون تورو یادم میاره...!

خدا کنه همیشه بارون بیاد

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

زندگی مجذور اینه است

زندگی یعنی گل به توان ابدیت

زندگی شستن یک بشقاب است

زندگی یافتن سکه دهشاهی درجوی خیابان است

اشک سرخم دامن سیاه شب را ترکرد . آه سردم فضای

 گرم کلبه ی دل را به سردی کشید . اشک وآه !

این اشک وآه بامن چه رشته ی دارند ؟ نمیدانم!

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

باکوله بار یآس..

مسافرخسته ی بودم ...

اشک آسمان فرش راهم بود !

میرفتم ...تا به جایی پناه ببرم

کجا ؟ نمیدانم ...

چيدن ستاره ها

شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد.
بيدار باش من با سبدي پر از بو سه مي آيم
و آن را قبل از چيدن ستاره هاي قلبت
روي گونه هايت مي كارم تا بداني اي دوست

من ساحلم ...وتو دریای من !

فاصله میان ما فقط یک قدم است...ای کاش آن قدم هم

میشکست !

چشمت را چه واسطه ی بود بادلم ؟

... که وقتی داستان ( دلم ) را شنیدی

.........بی انتها  گریستی ؟!